Öyle "Ben hayatta annemim yaptığını yapmayacağım!" demeyeceksin. Ne kadar da eğitimli olsan, interneti kullansan, kitaplar okusan, blogger annelerini izlesen de eni sonu nasıl bir anne olacaksın? AYNI KENDİ ANNEN GİBİ!
Bu kadar basit!
Benim annem, hep derim, feci sinirli bir kadındı. Deli gibi severdi ama dayak ta atardı! Ha, kendimi tek konuda takdir ediyorum, ben tokat dahi atmadım!
Ama kardeşim bu kadar mı annem gibi anne olurum?
Bizim bir su problemimiz var. Habire su içtiğinden ve dikkatsiz olduğundan günde minimum 1-2 kez ama herrrr gün bir yere su döker. Halılar, koltuklar, okul çantası vs.
Dün kapıdan okul çantası almadan lay lay lom okula giden bu hanımdudu bugün çantayı alıp salonun ortasına atıverir. O kahrolası suluk koltuğu göl ettiği gibi, çantayı, beslenmeyi, kalem kutuyu, defterleri herrr yeri su içinde bırakır.
Tabii anne olacak bu manyak cıvıtır! Aynı annem gibi, aynı ama, ağzıma ne gelirse söylerim. Zottik o arada dut yemiş bülbül misali durur, çıt çıkarmaz. Bu durumda ben daha cıvıtırım, daha dellenirim. Pamuk dabir yandan"Ama annen haklı değil mi İdil'cim?" demez mi?
Ayyyy, biri beni durdursun!
Okul çıkışı ne olur dersiniz?
Daha o gün giydirilen t-shirt , tamirci çıraklarıyla yarışacak kadar kirlidir! O gün bir de büyük sınıflardan bir abi bu zottike elma da atmıştır.
"Annecim, dikkat etmeye çalıştım! Üstümü kirletmemeye çalıştım"
"Pek başarılı olamamışsın o zaman!"
Bu esnada yanımızdan geçen anne-kızın annesinin bakışları
"Manyak kadına bak" mealindeydi.
Peki bunlar benim kendime gelmemi sağladı mı?
HAYIRRRR!
Yine şeytan açtı ağzımı, vay anam vay!
Vıdı vıdı vıdı vıdı...
Yemek hazırlayana kadar geçen 20 dakika içinde söndü ateş.
Yemekten sonra aşk, kokulu öpmeler, ısırılan popişler, yalanan gıdılar...
Aynı annem ya!
Kahretsin!!!