idillehayat

Kar keyfimiz

2012-01-27T05:45:00.000-08:00

Tam istediğimiz, özlediğimiz gibi yağmasa da olan kar bize yetti. Hele bir de bahçede arkadaşları Şevval ve Melike ile buluşunca keyfine diyecek yoktu.

Ev yapımı- imkansızlıkların kardan adamı ile Melike-İdil

İdil-Melike-Şevval ve Kardan Adam

Kar'a yatan kızlar

Yapılacak dersler (Anaokulunun tatil ödevleri)

Yapılan ödevler

Zavallı öğrenci

Bu manzarayı sabah gören hatun öğleni zor bekledi kar topu oynamak için

Bazıları ise kar keyfini kanapede uyuklayarak yaptı:) İhtiyarlık işte..

Hepinize keyifli günlerrr

İlk Karne Heyecanımız

2012-01-21T05:36:00.000-08:00

Dün ilk karnemizi aldık. Gerçi karne sınıf geneline göre verildiğinden herşey diğer 15 çocukla aynı yazılmıştı ama neyse, dönem başı çocuk bazında bir toplantı yapılacakmış. Ve işte Day'cımın isteği üzerine fotoğraflar.Bakışlara bak:) Ön-ergen mübarek

Kankiler ve ben

Işıl ve İdil öğretmenleri ile

Cool karne sahibi

Toplu sınıf hatırası

1 hafta hasta olan İdil'in ardından 1 hafta da Işıl hasta olunca 2 hafta ayrı kalan kankilerin kavuşma sevinci

Karne sahibi gururlu kız

Kelebek sınıfının karneleri kelebek şeklinde Reyhan Öğretmeni ile tebrikleşme

Kankiler ve ben

Ana-kız karne sevinci

Keyifli halde, umarım hep keyifli karneler alırız

Sakızını balon yapma çabasında
Akşam tebrikler

Anneanne ile
Babaanne ile
Saadet Teyze ile
Halamız ve Tuniş ile
Meleğim ablam ile
Cambrigde'lerden mezuniyete inşallah kuzum!

Ev kadını bir günde neler yapar

2012-01-17T10:58:00.000-08:00

Uzman oldum ya, hep "amannn ne işi olur ev kadının" diye küçümsenir ya, işte size bugün neler yaptım ya da ev kadınının 1 günü

07.05 - Telefon alarmı ile kalkır. Potuk'un dişleri fırçalanır, gözü temizlenir

07.20 - İdil'e hadi'lemeye başlanır

07.35 - Hala yatakta "keyif" yapan İdil'e höyyt denir

07.40 - İdil giydirilir, suluğu doldurulur, montu, şapkası, botu giydirilir.

07.45 - Sokağa çıkılır. Yağan bir lokma karla her adım başı kartopu oynanır, sokak köpeği Dost sevilir.

07.55 - İdil okula girer, giyinmesi için ikazlar başlar.

08.10 - Öğretmen gelir, İdil halen arkadaşlarıyla çene yapmakta ve giyinmemektedir.

08.15 - Okuldan çıkılır, eve dönülür

08.20 - Sandalye ve kalorifer üstünde kurutulan çamaşırlar toplanır ütülenecekler ütü sepetine, diğerleri yerlerine yerleştirilir.

08.35 - Kahvaltı hazırlanmaya başlanır, odaların camları açılır

09.00 - Anneanne uyandırılır

09.35 - Kahvaltının ardından anneannenin ilaçları verilir

09.45- Masa toplanır, bulaşıklar makineye atılır, anneannenin hatmi çiçekli sütü hazırlanıp verilir.

09.55 - Çay, sigara keyfi (keyiften 4 sene sonra sigaraya başladım)

10.10 - Odalar ve yataklar toplanır, camlar kapatılır

10.30 - Pazara çıkılır

11.15 - Pazardan dönülür

11.20 - Ablamla ve annemle sütlü kahve keyfi, ablam aldıklarımı yerleştirmeme yardım eder

11.40 - İdil'i okuldan almak için çıkılır

12.00 - İdil ve Mehmet kartopu oynasın diye arabaların üzerinden kar toplanır, çocuklara verilir

12.20 - Eve gelinir

12.25 - İdil'in okul kıyafeleri değiştirilir, ev kıyafetleri giydirilir

12.35 - İdil'le ve ablamla makyaj oyunu oynanır

13.30 - Ablamın getirdiği simitlerle çay içilir, İdil yedirilir, anneanneye ilaçları verilir.

14.00 - İdil'le puzzle oynanır

14.40 - Puzzle bitince "bugün ne giysem" seyretmek isteyen ben ve ablamın kanalı değiştirmemizi fırsat bilen İdil ağlamaya başlar

15.00 - İdil halen böğürmektedir

15.15 - Kucağa gelen ve sakinleşen İdil'le teyzesi puzzle devam eder

15.20 - Yıkanan çamaşırlar asılır

16.00 - Ablam uğurlanır, puzzlelar toplanır, legolar ortaya çıkar

17.00 - Legolar bitince akşam yemeği hazırlığı başlar

17.30 - Potuk tuvalete çıkarılır

18.00 - Eve gelinir legolar toplanır

18.10 - Patatesler fırına verilir

18.45 - Köfteler fırına verilir

19.15 - Yemek hazırdır ve baba şaşırtıcı bir saatte eve gelir

19.20 - Sofraya oturulur

19.45 - İdil halen 2.köfteyi ağzında tutmaktadır

19.46 - Derviş "höyyt" eder İdil lokmayı çiğner

19.55 - İdil yemeği bitirir, odasına Winx izlemeye gider

20.00 - Mutfak toplanır, Derviş'le beraber kahve-sigara keyfi yapılır

20.15 - Dişler fırçalanır (Tabii bu arada define bulmaca oynanır)

20.25 - Pijamalar giyilir, kitap okunur (Cino deniz kıyısında)

20.40 - Ranzanın üstünde yatma pazarlıkları yapılır, İdil aşağıda annenin yanında yatmak istemektedir, anne kendi yatağında yatmak istemektedir. Uzun süren pazarlık sonuçlanmaz, İdil yukarda, anne aşağıda yatar.

20.55 - Yatan İdil'den sorular ve şarkılar başlar

Okulda yatıya kalamaz mıdır

Tatile kaç gün kalmıştır?

Yarın bize kim gelecektir?

Işıl ne zaman okula gelecektir?

Bir daha hastalandığında yine serum mu bağlanacaktır?

Bir Pamuk Prenses şarkısı ve zızzzzzz

21.20 - Anne banyoya girer ve çıkar ve zızzzz

Fotolar insanın kızı olsun da çamurdan olsun lafının kanıtıdır.

Büyüyünce temizliğe yardım et desem eminim elini sürmez zottik!

Potuk= Uyku

2012-01-13T12:07:00.000-08:00

Hiç aklıma gelmezdi o beni çekeleye çekeleye ayağımı kırmayı beceren, o deli gibi koşan, top oynama enerjisi bitmeyen tipin günün 23.5 saatini uyukluyarak geçireceği.

Hello Kitty'ye sarılarak uyuyan Potuk

Ve kıskançlıktan aynı kareye giren İdil

Teyze-yeğen kahvaltı keyfi

Zoraki şefkat gösteren İdil

Sofradan dökülecek kırıntıların peşindeki Potuk'un acıklı bakışları

Benim yanımda olmak için öyle alakasız yerlerde uyukluyor ki gülmemek elde değil!

Ah be kuzum, seni o kadar çok seviyorum ki! Uzun yıllar seninle yaşlanalım beraber a benim güzel gözlü oğlum!

Kötü haftanın ardından

2012-01-13T11:49:00.000-08:00

Geçen Cuma okuldan gelişinde hafif olan cırcır (ishal) cumartesi 11 kez, pazar 6 kez + kusma olunca soluğu hastanede aldık. İlk muayenede doktor "rota mı, dizanteri mi" diye öntanı koyup,serum bağlanacağını söyledi. İdrar, gaita ve kan testi istedi.İdrar kolaydı, normalde hastaneye gelişten 5 dk içinde 2 kez k.ka yapan kuzum, 1 saat boyunca tüpe k.ka yapamadı! Bu arada 8 kez tuvalete gittik, 45 dakika tuvalette kaldık, içerde yürüdük vs vs. En son becerdik! Serum için 2 kol, 2 el üstü denendi, 4 yerden delinen kuzum çığlık çığlık ağladı. Bu arada Derviş ağlıyor diye ona kızdı, sonra bana "Yürü eve gidiyoruz" diye bağırdı. Çocuğu mu sakinleştireyip, Derviş'i mi şaşırdım! Neyse ayakta bulunan damar sırasında benim tüm damarlarım çekildi desem? Sonra ablam meleğim geldi, ben bir yandan ağlıyorum, bir yandan İdil ağlıyor... Çok şükür tüm tahliller temiz çıktı, okuldan mikrop kapmış! Okul açılalı 3. mikrop işi! Neyse.. Tüm hafta şuruplar, ilaçlar, ilaçtan kusmalar, iştahsızlık, derken okula da gitmedi. Bugün normal k.ka yaptı ve güneş açtı evde!

Oyun hamurlarından harikalar

Hamur ustası

Bugün ablamın arkadaşlarından Adapazarı grubu da anneanneye ziyarete geldi ve işte resimler.

Kıyafet Balosu

2012-01-03T10:27:00.001-08:00

Evde sıkılınca ne yapılır? Tabii ki kıyafet balosu!

Yılbaşı gecemiz

2012-01-01T04:25:00.000-08:00

Babaanne halada olunca yılbaşında hep beraber geçirelim dedik.

Pamuk havaya erken girdi:))

Sofranın pişireni ve yiyeni:)

Babaanne yapımı Yüksük Çorbası

Babaanne yapımı içli köfte

Pamuk yemeğe tam gaz devam ediyorken

Tuniş ve İdil parti çocukları modunda:)

Halası-yeğeni ve Tuniş

Babaanne torunlarının bir kısmı ile Pamuk ve çocuklar

Biz

Çifçi familyası babaanne ile

Babalar ve çocukları

Noel kids:)

Derviş the Noel

Party kızı ile Noel çocuklar

2.Noel Babamız Nejat Eniştemiz ve Erkol familyası+ Derviş

2012 hepimize sağlık, mutluluk, huzur ve kazanç getirsin, hiç kötü günler olmasın, kimse ağlamasın!

Hepinizin Yeni Yılını Kutlarız

2011-12-30T01:47:00.000-08:00

Okul partisinde eğlenen çocuklar kadar mutlu, sağlıklı, neşeli bir yıl dileriz:)) Ağız tadınız hep artsın!
Mahallemizin köpeği DOST
İdil ve Mehmet Dost ile
Mahallemizin kedisi SARMİŞ
Kankalar İdil'le Mehmet eve dönüş yolunda
Reyhan Öğretmeni ile İdil
Çılgın yılbaşı partisinde dans eden İdil
Kendini paralayan çocuklar
Ayrılmaz dörtlü Işıl-Tuana-İdil ve Mehmet
Osman- Elçin-Eren- Işıl-Boran-İdil-Mehmet
Elçin ayrılmaz dörtlünün ikisi Işıl ve İdil'le
Sınıfça öğretmenleri Reyhan Hanım ile
Haremlik-selamlık pozları
Çam ağacı yanında poz
Kankalar sınıf kapısında
Erkeklerin normal hali

İdil'den Masallar - Kalbim Hep Sev Dedi

2011-12-28T11:24:00.000-08:00

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur zaman (saman olmalı ) içinde, ben dedemin beşiğini tıngır tıngır (mıngır) sallarken, develer tellal berberken (pireler berberken), eski ülkelerden birinde bir okul varmış. Bu okul Reyhan Öğretmeninmiş. Bu öğretmenin en akıllı bir kızı varmı, bu kızın adı İdil'miş. İdil Peter Pan'a aşıkmış. Cidden anne, en çok Peter Pan'ı seviyorum! Kalbim "Hep onu sev" dedi! Peter Pan İdil'in yanına gelmiş. Ders başlamış, PeterPan'da ders yapmış.
Uyku uyumam için İdil'in anlattığı masal:))
Aslında Peter Pan'ı da o kadar sevmez:))
Üçkağıtçı işte ne olacak!

Ev kadını anne ile İdil

2011-12-17T12:48:00.000-08:00

Annenin evde olması demek hafta içi okul öncesi keyif yapmak, uyur uyanık tv seyretmek,

Potuk için sürekli uyuklamasının Annenin habire ayakta olması nedeniyle sıfırlanması, iflahının kesilmesi, 2x2 yataktan 90 cm yatağa sığışmaya çalışmak,

Gülen yüzler, yorgun ama mutlu

Yerli malları haftasında Miss Kiraz olmak

Pamuk'a bol bol sarılmak

Faşinistast (Doğum günü hediyesi gelen Fashionistast Barbie) pozları vermek

Sızan Potuk'u flaşla rahatsız etmek

Yatakta oyun oynamak

Piknik yapmak

İlk kez Pamuk Prenses ve 7 Cüceler tiyatrosuna gitmek

Cadı Kraliçe'nin Sihirli aynasına sorduğu

"Ayna ayna, söyle bana. Kim en güzel bu dünyada?" sorusuna hemencecik

"BEN" cevabı vermek

Masal aleminde yaşamak

Sonsuuuuz rahatlık

Ödevleri "Olmuş mu?" diye göstermek demekmiş meğer:)D

5 Yaş Doğum günü fotoları

2011-12-11T11:11:00.000-08:00

Sağolasıca hırsız yüzünden kendim çekemediğim resimleri halası ve Zehra'sı yükleyince hemen bende onlardan alıp yüklüyorum. Ana- kız aşkımız

Copy-paste baba-kız aşkı

Pastayı incelemeye alan İdil

Pamuk anneanne-İdil aşkı

Arkadaşım Işıl ve İdil

Meleğim ablam ve Tuniş

Halasının 2 aşkı

Kızlar ranzanın üst katında dedikodu sefasında

Mum üfleme seansı

2 prenses Işıl ve İdil

Sınıf arkadaşları

Kankalar Işıl ve İdil

Halinden çok memnun İdil

Yemeklere yumulan yavrular

Mutlu yıllar şarkısında şımaran İdil

Pamuk, Daycım, Melek ablam

Tuniş şaşkın ve hasta,

Kızlar grubu, oğlanları sormayın, durup oturmadıkları için fotoğraflanmaları mümkün olamadı:)D

Day'cım ve İdil

Medim (Nedim) eniştesi ve İdil

Eli bıçaklı annesi ve İdil

Meleğim ve Tuniş

Lübnanlı dostumuz Hovsep'in dediği gibi God Father (Baba) değil, God Mother (Anneanne) etrafında kocaman, mutlu, şamatacı ailemiz

Zehra'sı ve İdil

Pamuk ve torunları, anneleri

Prensesli pastamız

Prenses temasına uygun tacı ile Aurora kılığında İdil.

AŞKIMIZ NİCE SENELERE HEP BÖYLE BİRLİKTE VE MUTLULUKLA!:)

Ev kadını olmanın dayanılmaz hafifliği

2011-12-10T13:19:00.000-08:00

Nedir bu çalışan kadınların ya da bir süre zorunlu ev kadını olan eski çalışan kadınların bu ev kadınlığını aşağılaması??
Hepsi bıkıyor, herkes "Ay şekerim, bunlar balayı günlerin! Sonra sıkılırsın!" diye ahkam kesiyor..

ACAİP MUTLUYUM YA! HUZURLUYUM! Var mı daha güzeli??
Sabahları hala erken kalkıyorum ama evdeki o huzur yok mu? Allahım bayılıyorum buna!
OHHH!
Çocuğu okula götür, sahile in yürüyüş yap (İtiraf edeyim 1 haftadır yapmıyorum ama Salı başlıyacağım yeniden), gel çayı koy, kahvaltıyı hazırla, uzun uzun keyifle kahvaltı et. Annemle doktor programları seyrediyorum, kahve içiyoruz ana-kız. Sonra evi topluyorum, çamaşır yıka, topla, as, kurut, katla,bulaşık makinasını boşalt, kızı okuldan al, Sarmiş'i (arkadışımız Işıl'ın sokakta baktığı kedi) sev, sokak köpeği Dost'u sev, eve gel, kızı soy, giydir, yemek yedir, sonra biz yiyoruz yemek, sonra oyna, uyukla, İdoş o ara kendi kendine oynasın, sonra meyve saati, sonra akşam yemeği, sonra kızı yatır, Derviş'le yemek sonrası kahve keyfimiz, dedikodu yap, sonra tv seyret, sonra yat.
Ne ara akşam oluyor, ne ara sabah oluyor hiç anlamıyorum bile...
Bilgisayarda oyalanmıyorum bile, alışveriş sitelerine bile bakmıyorum.
Salı günleri kahvaltı sonrası pazar yapıyorum, geçen Salı kızı okula göndermeyip Kadıköy'deki pazara gittik ablamla.
Sonra bu hafta ablamın gününe gittik annem ve İdoş'la.
Bugün Kozzy'de Pamuk Prenses ve 7 cüceler tiyatro oyununa gittik,
Pazartesi has arkadaşlarım Nilgün ve Ece bana kahvaltıya gelecekler.
Perşembe Eminönü yapacağız yine İdoş'a okulu kırdırıp.

Dolu dolu geçiyor günlerim ve neden ev kadınlığı aşağılanıyor hiç ama hiç anlamıyorum.
Karışan yok, vıdı vıdı eden yok, stres yok, iş yoğunluğu yok, sipariş yok, tahsilat yok.
Sadece sonsuz mutluluk ve huzur var.
Akşamları ayaklarımın ağrıması var.
Sabaha karşı
"Anne yanına gelebilir miyim?" deyip yanıma sokulan o melek var hayatımda 24 saat.
Sabahları tv keyfi var yatakta.
Akşamları Potuk'u yürütmek var, annemle muhabbet var, ablamla görüşmek var.
Kocamla günlük sohbetler var temiz kafa ile.
Kafamı meşgul eden şey yok saçma sapan.

Yaşamak var sadece tam istediğim gibi ve tam da hayal ettiğim gibi!
Uzun uzun sohbetler var kuzumla gündüz, bazen gezmeye gitmek, bazen çarşı pazar dolanmak ama ille de beraber!

Ne diyeyim, mutluyum sapına kadar:)))

Unutulmaz! doğum günü

2011-12-05T12:04:00.000-08:00

Kaynadı gitti doğum günümüz:((( Kuzum 5 yaşında oldu. Halbuki ben hemen gecesinde fotoları yüklerdim, yazardım.. Ne oldu peki? Neden foto yok? Çünkü doğumgünü partisi düzenlediğimiz Cumartesi sabahı eve hırsız girdi! Fotoğraf makinamızı çaldı şerrefsiz!!
Oysa hazırlıklara Perşembeden başlamıştım. Tüm çocuklara davetiye dağıtmıştık, heyecanım hat safhadaydı. İlk kez Deida'sız doğum günü yapacaktım, acaba yetişebilecek miydim? Bir panik havam vardı. Cuma günü okuldan geldiğinde beraber süslerimizi yaptık, balonları şişirdik, duvar süsü yapıştırdık, çam ağacımızı kurduk, üstünü süsledik, yemeklerden pişirebildiklerimi pişirdim. Gece 22.00'de resmen sürünerek yatağa yattım. Sabah 06.00 civarı uyandı, muhabbete başladı. Ben kendi odama geçtim. Derviş'e oda kapısını kapa da azıcık uyuyayım dedim. Sonra bir ara tv sesi geldi, acaba bu adam kapımı kapamadı mı diye hafif kafamı kaldırdım, baktım kapı ardına kadar açık, bir baktım kapının hemen yanında bir adam takılarımı karıştırıyor! Uyku sersemi
"Sende kimsin be?" dedim. Sanki adam "Mahallenin hırsızı" diye cevap verecek!
Adam fırladı, peşinden Potuk deli gibi havlıyor, peşinden ben.
Potuk adam içeri girdiğine ne yapıyordu derseniz UYUYORDU İHTİYAR:))))
Neyse içeri dış kapıdan girmiş, çelik kapı kilitli olmayınca herifçioğlu cırt diye açıp içeri dalmış! Annemin kapısını açmış, fakat İdil'in odasında tv sesi olunca oraya girmemiş Allah'tan!
Hemen Derviş'i aradım, bana
"Sen rüya görmeyesin?" dedi.
Yavrum rüya görsem dış kapı niye açık olsun?
Hiç birşey olmamış gibi kahvaltıya başlarken ablam meleğim yardıma geldi. O da şok oldu.
Sonra ben ve İdoş prenses resimli pastamızı alıp eve geldik, ablam süpürdü, ben sildim. Ablam mercimek köftesi, patlıcan salatası ve halleyli pasta yaptı. Deida'nın bıraktığı ıspanaklı börek ve patlıcanlı kişi pişirdim. Çocuklara köfte-patates, annelere ablam ve Deida'nın yaptıkları dışında mayonezli tavuk salatası ikram ettik. Tam 9 çocuk ve annesi geldi. Hiç bu kadar kalabalık geleceklerini tahmin etmemiştim. Çünkü 3 kişi ile samimiyim. Neyse Allah ablamdan razı olsun, hiç mutfaktan çıkamadı. Çocuklar evde deli gibi koştular,çığlık attılar. Kızlar ranzanın üst katından Rapunzel seyredip mutfakla oynarken 5 erkek tam anlamıyla kudurdular! Görümcem de küçük Tuna'yı alıp geldi, o da yardım etti sağolsun. Tüm gelen çocuklara minin armağanlar verdik. Erkeklere Star Wars kızlara Miniş aldık.
Çocuklar gittikten sonra abimler, eniştem, Görümcemin eşi ve büyük oğlu geldi, aile yemeği yedik. Yemek menümüz mantılı çorba, patates graten ve fırın tavuktu. En son bulaşıkları da sağolsun yengem halletti.
Akşam herkes gitti cup yatağa. Sabah Derviş Potuk'u çıkardı. Sonra beraber yıkananları yerleştirdik, evi topladık, Derviş'im ilk kez 12 seneden beri kahvaltımızı hazırladı. Akşama balık yedik. Deida geldi, hasret giderdi, gece gitti. Bugün de aradı, iş bulmuş. Yarın başlıyormuş.
Nasıl geçtiğini anlamadığım 5.yaşgünümüz de böyleydi.
İdoş gece bana
"En güzel doğum günümdü, çok eğlendim. Teşekkür ederim canım annem" dedi ve tüm bunlara değdi! Bir de o şerreffsiz foto makinemizi almasaydı!!!
Güzel kızım, artık büyüyorsun. En iyi arkadaşımsın, yardım ediyorsun bana. Emekli oldum diye sen de benim kadar mutlusun. Okula alıştın, bana arada "kanka" bile diyorsun.
Tüm ömrün böyle mutlu geçsin canım kızım! İyi ki doğdun, iyi ki beni anne yaptın!
Seni tarifsiz seven annen.
Not : Potuk'tan sonra köpek almamaya kararlı Derviş hırsızdan sonra pitbull almaya karar verdi:)))

Mütekaid (Emekli) Güncesi

2011-11-26T11:40:00.001-08:00

Sevgili günlük,
Hani emekli olunca yatıp dinlenecektim?
Sabah genelde 07.00 civarı İdoş beni uyandırıyor. O Hopla'yı seyrederken ben Potuk'un göz ve diş ilaçlarını yapıyorum, sonra giyiniyorum, sonra İdoş'u giydirip okula gidiyorum. Okula bıraktıktan sonra doğru sahile yürüyüşe. 45 dakika yürüyüşten gelip duş alıyorum. Kahvaltıyı hazırlıyorum, annemin ve benim ilaçlarımızı içiyoruz. Bir bölüm Lost (yeniden) seyredip kahve içiyoruz ana-kız. Sonra İdoş'u okuldan alıyorum, gelip onu yediriyorum, sonra biz yiyoruz, sonra öğlen ilaçları. Sonra İdoş'la oyun, sonra akşam yemeği hazırlığı. Tabii bu arada çamaşır, bulaşık vs var. Akşam 18.00'de Potuk'u tuvalete çıkarıyorum, gelip İdoş'u yedir, biz yiyoruz, mutfağı toparla. Sonra yatmaya hazırlan, diş fırçalama, el yüz yıkama, tuvalet yapma, kitap okuma, İdoş'u uyutma. Sonrası bilgisayarda film izleme vs vs ve tekrar sabah.. Nasıl akşam oluyor hiç anlamıyorum. Günler hep hayal ettiğim gibi, evimin keyfini sürüyorum ve verdiğim kararda nasıl da haklı olduğumu anlıyorum.
Yaşasın emeklilik, yaşasın ev kadınlığı!!

Kurban Bayramı 2.gün

2011-11-07T12:36:00.000-08:00

Tek kelime ile MİSAFİR.
Ayrıca Deida'nın doğum günüydü ve işte kareler...

Bayramımız

2011-11-06T11:05:00.000-08:00

Bu bayramda bizdeydik.
Sabah babamın kabrini ziyaret ettik. İdil "Dua etmeyi bilmiyorum, ne yapıcam?" diye sorunca, "Sen içinden dedene ne söyleme istiyorsan onu söyle, o seni duyar" dedim.
Mezarlıkları sordu, ölünce vücudumuzun boş bir kabuk gibi kaldığını, bu kabukların da bu mezarların altına konduğunu söyledim. Ruhlar da yukarı gökyüzüne çıkar ve ordan bize bakar dedim. "Benim vücudumu buraya koymayın" dedi...

Sonra ablamlar ve abimler geldi, eğlenceli, bol kahkahalı bir gün geçirdik.
Yarın gelecekler olur. Anneanne her 2 tarafın en büyüğü olunca her bayram biz evde misafir ağırlarız, iyi olur hem herkesi görürüz hem trafik derdi çekmeyiz.
Umarım bayramlar gibi gelenekleri İdil'e de aktarırız.

Son günlerin şoku ise, bilgisayarda oyunlarda kendi ismini yazarken görüp kendi kendine İdil yazmayı öğrenmesi. Ayrıca A harfi ve çatalı boll E harfi de kendi kendine öğrendiklerinden.

Aşk böcükleri abim-yengem ve aşklarının meyvesi, halalarının bir tanesi Gencay
Soframız
Derviş elleriyle kayınçosunu beslerken
Ablam meleğim ve eniştem
Anneanne ve evlatları
Halalarının BİRTANESİ!
Gencay abisi ile
Day'cım ile
3 sarı kız
Dervişler aşkımız
Bu da bizim aşkımızın meyvesi
İdil yazısı yanında A ve E harfi
Meşgul baba-kız
Bayramlık İdil
Derviş'i en iyi yansıtan foto. Kumanda, tesbih ve çerez ile koltukta
Uyusun diye Potuk'a kitap okuyan İdil
Pamuk'la İdil

Copy-paste baba kız
Bayram tatlısı yaparken basılınca

Şafak 3 hafta

2011-10-30T12:44:00.000-07:00

Tepeme çıkan çocuklarım
Arılı oyunumuz
Ana kız bir örnek ojelerimiz
Bir pazar öğlen Deida evde diye koltukta uyuklarken, üstümü örten ve işi abartan İdil'in bana yaptığı "Korunaklı barınak"
Uyurken bana "güvenli bir yuva" inşa eden kızımın mimarlık harikası
gÇekirdek aile
İdil'in sanat şaheseri
Usta ressam
Çırak anne
Sabah uyandırılan anne
Potuk'lu uykunun son anları
Derviş'le annenin keyfi
Anne-kız keyfimiz
İhtiyar Potuk ayakta uyurken

Kaldı 3 hafta, yerime gelecek kişi daha ortalarda yok. Dahası biri gelecek mi onu da bilmiyorum. Amann, benden sonra tufan.
Günler hızlı geçmiyor, işler çok, hala deli gibi çalışıyorum. Arada "yahu ben artık gidiyorum beni bu kadar çalıştırmayın" desem de gene md bana sıkıntı verecek şeyler yapmaya tam gaz devam ediyor. Evde yine ç.iş sorunsalı var.
Ne yapsak kar etmiyor. Güzel konuşuyoruz, olmuyor. Bağırıyoruz, olmuyor. Küsüyoruz, olmuyor. Sorumluluğu ona bırakıyoruz, olmuyor. Olmuyor oğlu olmuyor!
Artık herkes için sıkıntı oluyor bu iş. Daha Cuma günü
"Bak sen madem büyümek istiyorsun, artık ben sana ç.işin geldi mi diye sormayacağım. Sen sorumlusun bu işten. Ne zaman gelirse koşa koşa yap. Sakın tutma. Ama olur da kaçırırsan k.lodünü bize göstermeden git kirli sepetine at. Bana temizleri getir, giydireyim" nutkumun sadece
"Kirli sepete at" kısmını aldı. Bu akşam benim kumam ve karısı alışveriş merkezine gidiyorlardı. Bize de gelin dediler. Seyyar tuvalet ve yedekler yanımızda gittik. Evden çıkmadan
"İstersen tuvalete gir" dedim ama
"Yok ç.işi eminim" dedi.
Gittik, daha ilk dükkanda eteklere bakarken başladı kıvranmaya.
"Kızım tuvaletin mi var?" dedim
"Yok" dedi
Sonra etekleri alıp alıp giyinme kabinlerindeki aynaların orda kendini seyrederken
"Ç.şim geldi" dedi
Seyyar tuvaleti alıp kabinlerin arkasına geçtik. 2 çalışan "bilmem nerde tuvalet var" dedi ama ben
"Yok bizim yanımızda var" dedim.
Adamlar bizi seyretti, öyle ya, belki orda bırakırız, orayı kirleriz.
Tamda öyle oldu, seyyar tuvaletin bir bacağı eğildi ve olan ç.iş etrafa aktı. Dahası kıyafet, k.lot, çorap sırıl sıklam.
Hadi yerleri sildim, hatunu kabine soktum. Üstünü değiştim. Ama bana yardım etmediği gibi sanki altına kaçıran benmişim gibi bana kapris yapıp gidip kumamın karısına yapıştı.
O sinirle
"Biz taksiyle eve gidelim" dedim. Derviş'in keyfi kaçtı, kumamla karısına ayıp olmasın diye hadi gezelim dedim ama bu sefer önden önden koşturuyor, sesleniyorum dönüp bakmıyor. Bir afra tafra. O sinirle orda insanlar olmasa bir tokat atasım geldi, kendimi tuttum. O kadar edepsizlikten sonra ödül verir gibi gezmek istemediğimden biz eve döndük Derviş'te bizi bırakmadı. Taksiye bindik. Eve geldik, babası ayrı konuştu ben ayrı konuştum. O'nun bu ii başarabilecek kadar akıllı olduğunu, okulda ondan başka bu problemi olan çocuk olmadığını, gece - şükür- hiç problem olmamasına rağmen, gündüz inatla bu sorunu devam ettirmesinin hepimizi ve onu üzdüğünü, herşeyde olduğu gibi bunda da alıştırma yaparak, vaktinde tuvalete giderek sorunu çözebileceğini, bizim onun her istediğini yapmamıza rağmen onun bizim sadece bu tek isteğimizi yerine getirmediğini ve bunun bizi çok kırdığını, bu sorun daha devam ederse bir daha kendisine oyuncak, kitap vs almayacağımızı, doğum günü yapmayacağımızı, bizimle dışarda gezmeye gelemeyeceğini söyledik.
"Anladım" dedi söz verdi.
Bakalım...
Diğer anlar ise boyama, çizgi çalışmaları, oyun, oyun, oyun olarak geçiyor..
Çok canım sıkılıyor bu ç.iş işine çoooookkkk!!!

Rabbim onlara yardım et!

2011-10-25T11:19:00.000-07:00

Daha şehitlerin acısı yüreğimizi yakarken bir başka acı haber Van'dan geldi:((((
Rabbim ölenlere rahmet, ailelerine sabır nasip etsin. Kalanların durumu çok zor, hele ki enkaz altından haber bekleyenlerin....
Allah'ım hepsine yardımcı ol, onları dar da koyma.

Yetmedi mi?

2011-10-20T01:24:00.000-07:00

Ne dense boş bu durumlarda... En iyi anneler olarak - bir nebze de olsa- biz anlayabiliriz o annelerin acısını ve en fenası ne biliyor musunuz? Bu acı 25-30 yıldır devam ediyor! Bir çözüm olmalı ama belli ki giden ve gelen tüm hükümetler bu konuda "basiretsiz"! En çok kendi çocukları askerlik yapmadığı halde "askerlik yan gelip yatma yeri değildir" diyen, diyebilenler şu an hükümette! Şehitleri "Kelle" olarak gören, yersiz yersiz "timsah gözyaşları" dökenler başımızda! Sizin ağlamanız değil, harakete geçmeniz bekleniyor!

Şu fotoğraflara bakın bir Allah aşkına, evlerdeki garibanlık, ailelerdeki acı, katledilenlerin gencecik yüzleri.. Onlar bizim kardeşimiz, sevgilimiz, oğlumuz, yeğenimiz, eşimiz olabilir... Ve elimiz bağlı oturup ancak "Kanları yerde kalmayacak" gibi yerine getirilmemiş sözler duymak... Yok Amerika'da kınamış da bilmem ne.. Kınadı da gidenler geri mi geldi? Sorun mu çözüldü? Daha kaç evladımızı kaybedeceğiz??

Kendimizi o annelerin yerine koyalım. Kaç gece uykusuz kaldığımız, azıcık ateşi çıksa sabahladığımız, tırnağını derin kestiğimizde onunla beraber ağladığımız, yanımızda değilken üşüdü mü, terledi mi, acıktı mı, yemek yedi mi sürekli düşündüğümüz CANIMIZ, kanımız evladımız bir gün gelecek, vakitsizce, hoyratça elimizden alınacak! Can dayanır mı? Kalp dayanır mı bu acıya?? Yaşanır mı ondan sonra? Her saniye azap çekilmez mi o toprak altındayken, nasıl nefes alınır onun nefesi susturulmuşken??

Giden evlatlarımıza bakın, ne kadar gençler! Kimisinin daha bıyıkları yeni yeni çıkmış, daha hayatlarının başında bile değilken, yaşayacak günleri, doğacak çocukları, düşecek sevdaları varken bir "hiç" uğruna gittiler! Vatan müdafası demesin kimse sakın! Bu "savaş" bilinçli olarak sürdürülüyor bence ve yüzlerce yıl yanyana yaşamış halklar değil, politikalar savaşıyor!

Kan bitsin istiyoruz artık! YETER!

Fotoğraflar : Hürriyet internet sitesinden

Okul sorunu 3.adım

2011-10-19T00:25:00.001-07:00

Okula gitmediği Cuma'nın ertesi Pazartesi tam yarım saat ağlamış, söylenmiş, annemle Deida onu 2.kat ranzadan indirememişler. Deli Adanalı gücü tutmuş.
"Babanı arıyoruz" tehdidini
"Arayın! O uzakta çalışıyor, ancak akşama gelir" diye savuşturmuş.
"Anneni arıyoruz" demişler ve güya beni aramışlar. Ben güya Maltepe'deymişim, bana hemen servisten inip eve gelmemi, İdil'in okula gitmek istemediğini söylemişler.
Öfleye püfleye okula gitmiş.
Bu sefer Deida onunla ağlamadığı için bundan sonraki günler de baba saat 07.30'da telefonla arayıp kontrol ettiğinden ağlamadan gidiyormuş. Tabii söylenmeler vs var ama en azından ağlamıyor diye seviniyor evdeki 2 şapşal.
Akşam bana
"Neden ben hep sizin dediklerinizi yapmak zorundayım? Neden okula gitmek zorundayım?" diye ahiret sualleri sorup durdu.
"Okuma yazma öğrenemezsin, kitapları kendi kendine okuyamazsın" dediğimde
"Sana okuturum" dedi.
Okulun mecburiyet olduğunu, benim işe gittiğim gibi onun da okula gitmesi gerektiğini, sadece onun değil tüm çocukların okula gittiğini söylemem de onu tatmin etmedi.
Dün akşamda
"Benimle okulda kimse oynamıyor, öğretmen bağırıyor, karnım ağrıyor" gibi muhtelif sebepleri sıraladı ama ısrarlar işe yaramayınca bugün de okula gitti.
Tek asilik forma konusunda. 3 takımına 165 milyon verdiğimiz k.çı kırık eşortman altı ve t-shirt'ten oluşan formayı giymiyor. Bahane olarak ç.iş kaçırdığında pantalon ve eşortmandan göründüğü ama etek ve elbiseden görünmediğini söylüyor. Akşam alaturka tuvaleti sevmediğini, evdeki tuvaleti sevdiğini, o yüzden okuldaki tuvaleti kullanmada başarısız olduğunu, bu yüzden forma giymek istemediğini, okulda hiç tuvalete girmediğini, ç.şini tuttuğunu boncuk boncuk gözyaşları eşliğinde anlattı. Tabii çıkınca daha fazla tutamayıp salıyormuş..
Sıkı sıkı sarıldık birbirimize.
"Biraz daha gayret et annecim, başarırsın kesin. Bence bir de tüm alt kıyafetini çıkart öyle tuvalete gir, o zaman hiç kaçmaz kıyafetlerine" dedim.
Bakalım bugün ne yapacak?

Okul sorununda 2.adım

2011-10-14T01:16:00.000-07:00

Dün bu okul sıkıntısı daha kabuk bağlamadan, nasıl olsa istifa etmiş olmanın rahatlığı ile izin alıp öğretmenle görüşmeye gittim.
2 gün önce okula gitmek istemeyen şahsı - güya babasını telefonla arayarak- korkutup (bir nevi) okula götürmüşler.
Dün sabah benim evde olacağımı bilerek sevinçli kalktı.
"Okula gitmesem olmaz mı?" dedi
"Olmaz." dedim.
Giyindik, güle oynaya, çene yapa yapa okula gittik. Yolda arkadaşlarını görünce koşup sarıldı, öğretmenini gördü hemen dibine damladı. El salladı, sınıfa girdi. ????
Diğer velilere sordum, herkeste okula gelme konusunda mızırdanma var, istisnasız.
Sabah konuşmak mümkün olmadığından eve döndüm. Öğlen erken çıktım. Kapı aralıktı, benimki içerde oynuyordu.
Herkes dağılana kadar bekledim, öğretmenle konuştum. Bana dediği şey genel olarak kızların evde prenses muamelesi gördüklerinden okulda da aynı muameleyi, bire bir ilgiyi bekledikleri, bunu bulamadıklarından okula gelmek istemedikleri, İdil'in okulda hiç mızırdanmadığı, fakat kendisinin disiplin sağlamak adına bazı yaramaz öğrencilere bağırdığı, yüksek sesten de İdil ve Işıl'ın korktukları, her seferinde "size değil.... 'e kızıyorum" dediği halde buna alışamadıkları, çok su içtiği için (3-4 suluk dolusu) tuvalete sık gittiği, bazen tam tuvalete oturamadan koyverdiği ya da bitmeden çektiği için ıslandığı, evde alıştırma yapmamız gerektiği, kendilerinin de o "ıslandım" demediği için çamaşırını görmediklerinden değiştirilmediği, okula girmeden Deida'ya ağladığı, o ağlıyor diye Deida'nın da onun yanında ağladığı, olayın büyüdüğü, yanlız başına faaliyet yapmak istemediği, anasınıfında hep oyun oynanacağını zannettiklerinden ve şimdi eğitim başladığından sıkıldığı.
"Siz sadece okula gitmenin zorunluluk olduğunu anlatıp, gelmeme isteğine kulak vermeden getirmeye devam edin" dedi.
Tamam dedim, yüreğim rahatladı, zaten sabah okula gitmesinden bir problem olmadığı belliydi dedim kendi kendime. Çıkışta yemek yedik, sonra gidip okul forması aldık, sahile gittik, büyük parkta 1 saat oynadık, 3 oyuncakçı, takıcı-tokacı dükkanlarına baktık, eve geldik.
Sabah evden çıkmadan Deida'yı uyandırırken baktım gene onun yanında yatmış.
"Neden kendi yerinde yatmadın?" diye sordum
"Deida'm çağırdı, ben annem kızar dedim, olsun dedi" diye cevap verdi.
Deida'sı ise "Kalmış birkaç zaman benle yatsın, onu da çok görmeyin" dedi.
Hadi dedim meseleyi uzatmayayım.
Senden sonrasını düşündün mü? diyesim geldi, hadi dedim sus..

Sabah daha servisteydim, yani 08.00 bile değilken Deida aradı. Fondan İdil'in feryat figan sesi geliyor,ağlıyor.
"Okula gitmem diyor, çok ağlıyor" bu arada Deida'da ağlamaya başlıyor "Neden her sabah ben bunu çekeyim? Ben karar veremem dedim, anneni arayalım, o karar versin dedim. Ne yapalım?"
Ulan aramışsın, yanında onla beraber sende ağlıyorsun, İdil'e telefonu ver desem İdil hayatta almaz telefonu kızacağımı bildiğinden, ne diye topu bana atıyorsun.
"Gitmeyin o zaman" dedim.
11.00 gibi aradılar
"2 kez üstünü giydirdim, geri soyundu. Ayakkabıyı ayağına sokmadı, çok ağladı, neden sana yapmıyor da bana yapıyor?" dedi
"Kabahat sende kardeşim. Kolundan çeke çeke götürecektin. Şimdi tabii gitmek istemez okula" dedim.
Haydaa, telefonu bıraktı ağlamaya başladı.
İdil ordan "Anne Deida'm ağlamasın istiyorum ben" diye ağlamaya giriş yapmışken
"Annecim öğretmenin beni aradı. Sen gelmedin diye çok üzülmüş. Bugün o kadar değişik oyuncaklar getirmişler ki, çok eğleniyorlarmış" dedim.
Hemen
"Nasıl değişik oyuncaklarmış?" dedi ağlamayı kesip.
"Vallahi bilmem, onlar oynuyormuş. Sende gitseydin oynardın ama, neyse artık"
"Şimdi gideyim o zaman" dedi
"A, yok artık geç oldu. Geç geleni okula almıyorlar ki. Pazartesi artık gidersin" dedim.
"Şimdi gitsem olmaz mı? " dedi tekrar.

Şunu yapmak çok mu zor? Çocuğun yanında ağlayana kadar şöyle bir oyun uydursan da okula gitse?

Fondan beni anneme şikayet eden sesi geliyor.
"Yine ben suçlu oldum! Sen beni suçladın, annesi beni suçluyor! Yeter"
Yaaa sabır!!!!

Çocukla mı uğraşayım, senle mi, annemle mi? Babaya söylesen hemen höt-zöt edecek, sinir yapacak, bir de onu sakinleştirmekle uğraşacağım?

Bir an evvel ev kadını olup ipleri elime almak istiyorum ama bizim kız bu kadınla öldür Allah o 5 hafta okula gitmez, onu biliyorum!

Derin kaygılarım var hemde daha anaokulunda!

2011-10-11T11:54:00.000-07:00

Artık kendi kendime, kızıma nazar mı değdirdim ne?
O ilk hafta hevesle okula giden çocuk, 2.hafta geçen senede anaokuluna gelen ve hergün ağlayan çocuk geldiğinde tüm sınıfla ağlamış!
Bu da yetmezmiş gibi 2 gün üst üste kıyafetine su dökünce öğretmen bağırmış. Şimdi öğretmenden artık hoşlanmamaya başladı. Üstelik öğretmen halen bağırmaya devam ediyormuş "sözümü dinlemiyorsunuz" diye.
Suluğun ağzı sıkışık diye açamamış ve öğretmenden yardım istemiş. Cevap
"annene söyle suluğunu değişsin"
yani 2 saniye çocuğun suluğunu açmak zul geliyor sanırım.
Birde tuvaletler alaturka olunca ve bizim kız bu tuvaletlere alışık olmayınca çoraba ya da k.lodüna ç.şini ya da su kaçırmış ve öyle bırakmışlar. Eve gelene kadar ıslak kalmış.
"Yedek kıyafet getirin" diye çözüm üretmişler. Bu çocuklara en azından alışana kadar yardım etseler ve nasıl yapılması gerektiğini yardımcı bayan gösterse daha iyi değil mi?
Okula forma yapılıyormuş. Böyle yedekli 10 forma yetmez ki!
En son dün gene üstünü ıslatmış, çantasında yedek kıyafet ve yedek çorap olmasına rağmen üstündeki eteği çıkarmamışlar, altındaki çorabı çıkarıp pantalon giydirmişler- ETEĞİN ÜSTÜNE- ve altına hiç çorap giydirmeden- ÇIPLAK AYAKLA- yağmur çizmesi giydirip öyle bırakmışlar! Tabii hasta olacak kendi çocukları değil!!

Hepsini geçtim, bu çocuğun okulla ilgili ilk tecrübesi. Biraz daha yapıcı ve sevgiyle yaklaşsalar olmaz mı?
Sınıfta sadece 15 çocuk var. Tamam yeri gelince 1 çocukla baş edemiyoruz ama onlarda okulda evdeki gibi zart zurt etmiyorlar ki...
Benim yengem de öğretmen ve kendi öğrencilerine kalemlik, kitap vs alır. Maksat gönül almak.

Bir yandan da hep evdeki gibi el bebek gül bebek büyümeyecek, nasıl olsa hayatın dikenli yollarına atılacak. Şimdiden alışsın desem de, her gün
"Yine mi okula gideceğim?" diye diye ayağını sürüyen çocuk ya tüm okul hayatı boyunca bu isteksizliği yaşarsa?
Derin kaygılar derken boşa konuşmuyoruz herhalde..
Bir Erkin Koray değiliz ki evde eğitim verelim!

Yaşasın!!!!!

2011-10-04T03:52:00.000-07:00

Allah'ım dualarım kabul oldu.

Bilen bilir, çalışma hayatıyla bir nefret-nefret ilişkim vardır.

1986'dan beri, üniversiteden beri çalışırım. Yapmadığım iş kalmadı desem yeridir ama ne plaza kızı olabildim, ne güzel bir işte çalışabildim.

Halen çalıştığım yerin tek artısı cumartesi çalışma olmaması ve hiç mesai yapmamaktı.

2003 Şubat'tan beri çalıştığım şirketten bugün istifa ettim. Kanunlar gereği 6 hafta daha çalışmak zorundayım ama sayılı gün nasıl olsa geçer değil mi?

Çok huzurluyum, artık evimde çocuğuma kendim bakacağım, evimin keyfini süreceğim.

Yansın dünya, benim içinde samanım yok nasılsa...

Bunca sene beni psikolojik olarak çökertenlere selam olsun! Sayelerinde 2 kez kansere yakalandım.

Herkesin bir sınırı/sabır eşiği var ve benim sınırımı aşanlar aslında bana bilmeden iyilik yaptılar!

Kalmış emekliliğe 2 sene ve ben kesinlikle çalışmayı düşünmüyorum.

Deida'ya bu akşam söyleyeceğim.

Böylece evim sessiz, huzurlu haline kavuşacak. Akşamları "şöyle yaptı, böyle beni üzdü" diyen olmayacak, ben kızınca "Deida'm bana böyle davranmıyor" deyip küsen olmayacak, evden bağırma sesleri gelmeyecek, herşey çok güzel olacak.

Tek sıkıntı İdil'in bu duruma alışması. Dile kolay doğduğu günden beri ona bakan kadın gidecek ama sanıyorum ben evde olunca bu durumu daha kolay atlatacaktır. En azından ilkokula başlamadan Deida alışkanlığından kurtulur.

Baba-kız parkta

2011-10-02T23:37:00.000-07:00

Allah'ım bugünleri de gördüm ya, artık ölsem de gam yemem! (Lafın gelişi ölsem kısmı)

4.5 yıllık hayatında babasıyla ilk kez parka giden okullu hatun çok mutluydu. Babası da öyle.

Allah keyiflerini ve muhabbetlerini daim etsin.

Gıvanç'ı kıskanan Derviş

2011-09-30T05:46:00.000-07:00

Kuzey-Güney fırtınasına bir katkı da bizden olsun. Ben geçen sezondan beri sadece Fatmagül'ü seyrediyordum fakat anacım ne ağır tempolu dizi! Mübarek 24 gibi gerçek zamanlı sanki. Bir olay gelişene kadar 3 bölüm bitiyor!

Derken Kuzey-Güney'e başladık. Derviş ilk bölümü izledi, beğendi. Artık üçümüz (Deida-ben-Derviş) seyrediyoruz. İlk bölümden itibaren Derviş Gıvanç'ın- Adanalı şivesi ile okuyalım lütfen-baklavalara bakıp bakıp hasetlendi.

İlk bölümün olduğu gece rüyasında şnav çekti.

İkinci bölümde spor salonuna yazılmaya karar verdi.

Üçüncü bölümde Lübnan'daki Ermeni arkadaşlarına haber verdi, şimdi onlarda ailecek seyrediyorlar. Tabii evde 3 hatun onlar, adamcağız mecbur seyrediyor.

Bu hafta seyrederken de bir hışım arkasını döndü ve

"Bakayım ağzının suyu akıyor mu?" dedi.

Her beğendiği hatunu görünce bana

"Avrat, bunlardan 3-5 tane evde besleyelim" der.

Bu sefer ben

"Gıvanç'ı bizim evde besleyelim mi?" dedim

"Ayı kızım bu herif, bizi de yer. Protein lazım der, ne bulursa yer! Doyuramayız kızım bunu!" dedi.

"Eh, sanki senin beğendiğin hatunlar yemek yemiyecek mi?" dedim.

"Yok lan, onlar kilo alırız diye aç gezer" dedi.

Haklı sanırım ama gene de diyorum beslesek şu yavruyu? Hayrına, sevabına:))

İşyerinde kızlarla tabii fikir alışverişimiz oluyor bu konuda. En son yorum

"İnsan değil bu adam ya!"

Karnım ağrıyor okula gitmesem?

2011-09-27T12:33:00.001-07:00

İki hafta güle oynaya okula giden bu zottik, üçüncü haftanın 2.günü geçen sene de anaokuluna gelen ve tüm yıl boyu "anne" diye ağlayan çocuk yüzünden diğerleri ağlayınca artık okulu sevmediğine karar vermiş. Üstelik 2 gün üst üste üstüne su boca edince ve öğretmeni ona kızınca öğretmeni de sevmediğine karar vermiş.
Gece "karnım ağrıyor" diye ağladı ve
"Madem karnım ağrıyor, demek ki hastayım. O zaman okula gitmemem gerek" gibi bir çıkartımda bulundu.
Derviş şoka girdi.
Nerden "karın ağrısı" bahanesini buldu bu kız? Kimden duydu?
Hala çok hevesli değil ve hala "Daha kaç gün okula gideceğim?" diye soruyor.
"Ben nasıl işe gidiyorsam sen de okula gideceksin" diyorum ama çok hevessiz. Umarım düzelir.
Bu arada hep rüyalarında ben ya da babası onu kaybediyor ve hep ama hep Deida'sı onu buluyor. Bu da beni üzüyor. Çocuğum bana güvenmiyor ya da çalıştığım için cezalandırıyor..
Kafama takmamam gerek ama gel de şu deli yüreğe bunu anlat!

Çocuk sever ailemiz

2011-09-24T11:54:00.000-07:00

En başta annem çocuklara bayılır, rahmetli babamda çocukları çok severdi ve çok iyi oyalardı.
Ablam, abim, yengem ve ben deli gibi çocuk severiz. Derviş ise sadece kendi ailesindeki çocukları sever, yolda, restoranda vs çocuk, köpek sevmemize gıcık olur.
Bugün dayım, yengem, gelinleri ve 2 küçük çocuk bize geldi ve evde şenlik başladı. Çocuk sesleri, kahkahalar, oyunlar derken akşam nasıl oldu anlamadık. Çocuklar birbirine doyamayınca haftaya yengemde randevulaştık.
Ufaklıklardan biri Türkçe'yi "alagan" - teşekkür ederim- gibi değişik şekilde konuştuğundan kendisine "alagan" diyoruz. Gözlerinin içi güler derler ya, yavrum Maaşallah aynen öyle. Hastayım ona! Allah bahtını güzel etsin. Küçük ise bu kadar kalabalıkta uyuma başarısı gösterdi ya, helal olsun. Küçülmüş bir adam gibi kuzum Maaşallah.
İdil ise her ikisine ablalık yaptı, oynattı, kudurdu, terledi, onlar giderken "ama onlar benim kardeşim" diye ağladı ve akşam sızdı:))

Anneanne ve favori kardeşi dayım

Alagan

Pamuk çocuk görünce gözünün içi gülerken

Dayım ve yengemin arasına giren görümce

Dayım ve yengem

Kerem'i yemek yerken oyalayan İdil ve Alagan- Zeynep

Kerem'e oyuncak taşıyan İdil

Gözlerinin içi gülüyor derken haksız mıyım Allah aşkına?

Çok yaşayın emi? Hep gelin ve hep bizi güldürün siz!

Şimdi anneanne eziyet görüyor:)))

2011-09-23T11:53:00.000-07:00

Görmesem, yaşamasam inanmazdım. O bize terör estiren, sinirli asabi annem bu cadı sayesinde bildiğin bir pamuk nene! Ulen bize garezin neydi kadın?

İlkokulda bulaşık yıkatmaya başlayan, evi süpürüp silmeden okula ya da dışarıya yollamayan bu kadın şimdi ohhh bir rahat, bir geniş! Bize banyo taşlarını fırça ile yıkatan, gelip kontrol eden ve asla beğenmeyip 2.kez fırçalatan bu kadın ile bu pamuk aynı kişi olamaz...

Anneanneyi önce muayene edip sağlıklı kararı veren İdil, sonra makyaj yapıp annemi rahmetli Semiha Berksoy'a benzetmiş. Bu da yetmemiş kuaför olup, kadının kalan saçlarını yolmuş. Bize de fotoğraflamak ve anı olarak saklamak düştü.

İkiz annesi Dilek için bulabildiğim fotoğraflar

Okul öncesi pozlar

Gazeteden çıkan ve silinince "ben onları hep yanımda istiyordum ama" diye ağladığı Winx dövmeleri

O gün çok güldük, ablamda bizdeydi, İdil'in Aurora elbisesini de üzerimize bir şekil denedik ve rahatladık:)))

Orjinali

Esmeri

Anne olanı ve teyze olanı

En çok bize mi yakıştı ne?:)))))

Pazar akşamı eğlencesi

2011-09-18T12:30:00.000-07:00

Canımız sıkılınca, kız erken yatınca, Derviş'i allayıp pulladık. Sağolsun, internet alemine konulmayı da kabul etti, geniş yürekli kuzum:)))))

Angelina Jolie bile O'na hasta sadece ben değil!

Rushmore Dağı'na heykeli dikildi bana katlandığı için:)))

Madonna şıllığı'da askıntı oldu kocama yaw!

Demir Adam - Ceyhan civarı

Kaptan Semih Sparrow

65 çiçeğim:)))

Ve doğal hali:)))

Çok yaşa e mi!

Okul kreasyonları

2011-09-16T10:54:00.000-07:00

Keşke evde olabilsem de kızımı okula ben götürsem, okullu halini görsem diyordum ki Deida bana kıyak yaptı ve her gün okula giderken kızımın resimlerini çekiyor.

Doğum günü için Aurora (Uyuyan Güzel) kıyafeti isteği anne tarafından emir telaki edildi ve işte Esmer Aurora:)))

Şimdi her zamankinden daha çok evde olmak istiyorum. Onun okul heyecanını paylaşmak, yolda okul dedikodusu yapmak, annelerle tanışmak, çocuklarımızın dedikodusunu yapmak vs vs istiyorum ama ahhh ahhhhh!! Çok dertliyim bu ara.. Hem sevinçli, hem gururlu hemde üzgün..

Şimdi okullu olduk!!

2011-09-13T00:45:00.000-07:00

Dün anasınıfına kayıt için uğradık, sadece öğretmenin adını ve saatleri öğrenmek için saat 09.00'dan 11.30'a kadar bekledik, yorulduk, strese girdik.
Bugün her zamankinden 1 saat önce 07.15'te uyandı.
Dünden saçlarını yaptırmıştı örgü örgü Deida'sına, bugün ise en yeni elbise ve ayakkabısını giydi, heyecanla gittik.

Öğretmeni Reyhan Hanım onları içeri aldı, terliklerini giydiler, ayakkabılarını dolaba koydular. Sınıfın kapısı kapandı ve biz Deida ile ağladık sevinçten:)))

İlk arkadaşları Işıl ve Mehmet'i buldu.

Bir ara pencereden öğretmenleri dışarıda bize baktırdı, 1 saat sonra çıktılar.

Derste resim yapmışlar ve çıkar çıkmaz ilk söylediği şey

"Ben küçük bir sanatçı oldum"

Okulun korktuğu gibi bir şey olmadığını anlayınca dışarı çıkar çıkmaz sevinç dansı yaptı. Cambridge'lerden mezun olsun inşallah!!!

Pazar İdil'i

2011-09-11T07:33:00.000-07:00

İlk kez ata bindi ve BAYILDI:)))))

Cumartesi Potuk'u

2011-09-10T12:48:00.000-07:00

Günün %90'ını uyuklayarak geçiriyor artık, yaşlandı.

Gözleri bazen iyi seçmediğinden koridordan gelen anneme ya da Semih'e havlıyor.

Hele dün gece yataktan indiği her seferinde geri yatağa çıkamıyor, ya ben Semih ya ben yatağa çıkardık.

Sonra gece yatakta dönüp dururken bir anda küt diye yere düşüyor, bir müddet ne olduğunu anlayamıyor. Yatağa onu çıkaralım diye tıkır tıkır geziyor, 2 ayağının üstüne dikilip yataktan bize bakıyor...
Güzel gözlü yakışıklı oğlum, benim ilk göz ağrım, tüylü çocuğum, ıslak burnundan öptüğüm kuzum,canım benim, sana birşey olmasın ne olur. Daha bizimle uzun yılla yaşa emi.

Cumartesi İdil'i

2011-09-10T12:28:00.000-07:00

Kahvaltıya teyzemin kızına davetliydik. 3 yaşlı, 2 çocuk, 3 kadın tam kadınlar günü yaptık. Bol dedikodu, bol kahkaha, bol eğlence. Bu arada İdil Nida ablası ile oynadı, havuza ayağını soktu, balon yaptı, 3 yaşlı ile tek tek ilgilendi, oynadı, yedi, içti. Akşamda babayla ve benle sahilde yemek yemeğe çıktı, eh tabii sızması normaldi. Saçlar made by Deida.

Nilsu ablası ile İdil

2011-09-04T12:43:00.000-07:00

Biri ortaokuldan biri liseden 2 has arkadaşım var. Birinin yani Ece'nin oğlu üniversitede ama öteki arkadaşım Nilgün'ün kızı 9 yaşında.
Bizi gelip aldı ve sitelerine uzun kahvaltıya gittik. Kızsal dedikodularla akşam eve 18.30'da gelebildik. Nilsu İdil'e çocuk havuzunda yüzme öğretti, ikisi çok güzel anlaştılar ve ben kız arkadaşlarımla rahat rahat dedikodu yapabildim. Sağolasın Nilsu'cum.
Bu arada Nilgün'ün canım kurt köpeğinden sonra aldığı pinscher yellozu Minnie'den başta korkan İdil sonra onunla kanki olup tuvalete bile çıkardı.

Havuz sefasından kareler

Nilsu İdil'e duş aldırıp havlusunu sardı, tıpkı oyuncak bebekle ilgilenir gibi ilgilendi bizim hatunla:))

Yepisyeni takılar

2011-09-04T12:29:00.001-07:00

Kadıköy'de tam 3.5 saat 2 takı dükkanına baktık. Tabii yolda kedi-köpek sevme dahil. Sabah 10.30'da evden çıkan İdoş ve ben saat 15.30'da eve zor geldik.
Ben gene kendimi kaybettim ama ablam gene 1 boncuk bile almadan dükkanlardan çıkmayı başararak yine zıt kardeşler olduğumuzu ispat etti:)))

Nazar boncuklu bileklik

Çinili kaftan kolyesi

Doğal taş paralı kolye

Gümüş beşi biryerdem

Altın beşi biryerdem:))

Yüzükler

Ulen dükkan neyin mi açsam aceba?

Şeker Bayramımız şeker tadındaydı

2011-09-01T12:19:00.001-07:00

Şirketimiz bize 1 hafta tatil verir de hiç şeker tadında olmaz mı?

Cumartesi günü önce Luna park, ardından boncukçu, oyuncakçılar, filmciler, petshoplar derken eve dilimiz dışarda vardık.

Arife günü anneanneyi temizliğe gelen Esma'ya bırakıp ana kız alışveriş yaptık. Bayramlık kıyafetlerimizi aldık, yine oyuncakçıya baktık. Eve gelince deli gibi dolap boşalttım. Küçülenler, giyilmeyenler hep verildi.

Anneanne her 2 taraftan da en büyük olunca her bayram biz misafir ağırlarız, koştururuz, herkesi görürüz, el öperiz. Misafir delisi İdil için en güzel yanı sürekli gelen misafirlerle bıdı bıdı konuşmaktır. Bu sefer teyzemiz de 2 gece bizimle kalınca deme keyfimize!

Sabah uzun kahvaltılar, kahve keyifleri, misafirler gidince akşam yemeğe dışarıya gitmeler, gece teyzemizin kuşu Minik'le kitap okuma, sohbet etme, beraber uyuma...En nihayet bugün eniştemizin de katılmasıyla kebap sefası.
Ahhh bir de Day'cım ve Zerra'da bizimle olsaydı çokkk daha güzel bir bayram olacaktı ama olsun bir dahaki sefere inşallah.
Bu tatilde portatif tuvaleti her yanıma aldığımda 1 kez bile tuvaleti gelmemesine rağmen, Cumartesi 2.5 saat içinde tam 5 kez tuvaleti gelmesine ne demeli? Ya LCW'de tam kasaya geldiğimizde yine tuvaletinin gelmesi? Birde bağırarak
"Anneeee çok fena k.kam geldi, daha fazla tutamam" diye seslenmesi ?
Ahhh be kuzum:))) Ne diyeyim sana bilmem. Az su iç bari:)))
Yarın Kadıköy'deyiz, Cumartesi ise Nilgün'de kahvaltıda. Ahhh Pazartesi hiç gelmese!!

Aşk böcükleri 1 Aşk böcükleri 2

Metrelik Adana kebabımız

Mezelerimiz

Derviş Minik'le

Minik kalan saçlarımı yolarken

Yatma zamanı teyze-yeğen-Minik keyif saati

Dertleşen İdil ve Minik

Kitapsever Minik

Komşuculuk oynayan İdil ve Minik

İdil'in objektifinden biz

43 yaş ve 12 yıl

2011-08-23T12:20:00.000-07:00

Tatilden bize kalan güzel anılar, anlar, görüntüler

2011-08-20T04:10:00.001-07:00

Terk edilmişlik hissi...

2011-08-17T13:34:00.000-07:00

İdil şu günlerde...

2011-08-17T13:22:00.000-07:00

Tatil ganimetleri

2011-08-17T13:13:00.001-07:00

Deniz'e devam

2011-08-17T12:59:00.001-07:00

Bahçe keyfi

2011-08-15T03:11:00.001-07:00

Bahçe keyfimiz

Anneannenin keyfi

Derviş'in keyfi

İdil'in kolyeleri

Kolye yapım aşamamız

Anneanne merdivendeki çiçekleri denetliyor

İdil'in böğürtlen toplama çabası

İdil'in merdivenleri inişi

Minik misafir

İkinci tatilimizdeyiz

2011-08-15T01:54:00.000-07:00

O kadar keyifliyiz ki sadece resimler anlatsın size herşeyi...

Atladık arabaya.

Sonra denize. BUZZ gibi, PIRIL PIRIL!

Huzurla gelen AŞKIMIZ depreşti buralarda:)))

Bebek sever İdil bebek buldu kendine

Pozlar verdi bize..

Day'cım ve Zerra'cımla oyunlar oynadı, deli gibi eğlendi

Anneanne'yi eliyle besleyen Day'cım

Evlilik yıldönümü hediyesiyle Derviş

Keyif yapan Day'cım ve meşgul İdil

Derviş ve İdil böğürtlen toplarken

Derviş'in böğürtlen yeme şekli

Bahçeciliğe merak salan İdil

Zerra'cımla deniz kabuklarından kolye yaparken

"Düzgün dur" komutuna cevap

Şapka değiş tokuşu

Denize doğru

Aile saadeti

Anne-kız keyif saatimiz

Uyuyan güzeller

2011-08-06T09:15:00.001-07:00

Sabah 06.30 kalkış, kahvaltı,Şirinler filmi, oyuncakçı ziyareti, çay saati, takı yapımı derken saat 17.00

Bu da öğlen keyfinden kareler

Bizim eve Winx'lerden Bloom geldi:))

Evdeki önemli misafir

2011-08-06T09:01:00.001-07:00

Ablam tatile çıkınca bize gelen Minoş. AĞIR MİSAFİR kendisi:))

Yeni takılar

2011-08-06T08:45:00.000-07:00

Takılara devam

2011-07-27T10:49:00.000-07:00

Hızımı alamadım, yingecim gibi sıcaklarda akşam eğlencem takı yapmaya dadandım.

İşte İdil'e yaptıklarımız

Bunlarda kendime yaptıklarım

Yeşim apartlı zincir kolye

Kuvars aparatlı zincir kolye

Akik taşlı aparat zincir kolye

Kahverengi-dore ikili deri bileklik

Derili nazar boncuklu kolye ve deri bileklikler

Kumaşı,zincirli,kum boncuklu,derili Melek kolye

Altın rengi-kaftanlı, anahtar aparatlı, kum boncuk,zincir ve kumaşlı kolye

Gümüş rengi kaftanlı zincir kolye

Gümüş paralı-püsküllü kolye

Sallantılı yüzükler

Derviş'in de tatili bitti

2011-07-24T11:09:00.000-07:00

Yedi,uyudu,yedi,uyudu,yedi, uyudu vs vs vs

İdil'in tatili bitti!

2011-07-24T10:34:00.000-07:00

Hatırladığı ilk uçağa binişi oldu. İlki 8 aylıktı..

İlk kez eline kaplumbağa aldı

İlk kez evcil tavşan sevdi

Fıskiyede ıslandı

Deniz kabuğu topladı

Amcası ve kuzeni ile boll bol oynadı

Babaanneye doydu

Babaya doydu

Bahçe suladı

Kızsal muhabbetler yaptı

Kumda oynadı

Takılarını sergiledi

YÜZMEYİ ÖĞRENDİ

Akşamları sızdı

Tatile 4 gün kala

2011-07-12T12:08:00.000-07:00

Siz söyleyin Allah aşkına!

2011-07-07T12:28:00.000-07:00

Sabah geleneksel telefon görüşmemizdeki diyaloglarımız aynen şöyle gelişti
"Anne 3 dilim yumurtalı ekmek yedim. Yani kahvaltımı yaptım (anlamadıysam diye pekiştiriyor), şimdi 2 tane dondurma yiyebilir miyim?"
"Yok, 1 tane ye annecim. 2 çok"
"Ben 2 yaşımdayken küçük müydüm anne?"
"Evet annecim, küçüktün"
"O zaman 2 az demek, yani 2 dondurma çok değil. Neden 2 dondurma yiyemiyorum peki?"
"Çünkü 2, yaş olarak küçüktür ama dondurma sayısı olarak fazladır. Tamam mı?"
"Konuşmak bitti"

Yok ya, bu hatun okumuş gelmiş dünyaya. Doktorasını bizim üzerimde yapıyor:)

Pazar kahvaltısı

2011-07-03T12:03:00.000-07:00

Dün öğlen günümüz vardı. İdil'in sevgili halası ve kuzeni, Saadet teyzesi, teyzesi, akşama Nejat eniştesi ile neşeli saatler geçirdik. Bu sabah ise teyzesi, hayran olduğu Gencay Abi'si ile maaile kahvaltıya gittik. İdil oynamaktan yemek yemedi. Olsun, o mutlu olsun da..

Kitaplığın son kazançları

2011-07-01T06:57:00.000-07:00

Bu Bir Dolap Kitap batıracak beni:)))
Her tanıttıkları kitaba içim gidiyor, atlıyorum, alıyorum.
Ve işte son hazinelerimiz
Üç Küçük Kuzucuk- Annemiz pasta yapacak- Benim gibi Mordillo'nun kahramanlarındaki pörlek gözlerine hastaysanız çizimler sizi dağıtacak. Sevimli bir kitap, çizimler güzel, İdoş'u sadece pastanın neli olduğu konusundaki tartışma güldürse de alın siz. Pişman olmazsınız.
Yataktan Düşen Ayıcık - Daha okumadım ama Julia Donaldson -Tostoroman, Kasabanın En şık devi, süpürgede yer var mı? bizdeki diğer kitapları
İdil'n ve benim ennnn sevdiğimiz kahraman Sakar Cadı Vini'nin eksik kalanları
Vini'nin Bilgisayarı
Vini'nin Uzay Macerası ve
Dev Balkabağı
Delirdi İdil. Hergün 1 Vini kitabı muhakkak okunuyor. Onun kıllı bacakları, taraz saçları, hata yapması, hatasını tamir etmesi, kedisi Vilbur, harika çizimleri, herşeyi ile seviyoruz.
Bebek Kaola Anaokulunda - Okul korkusu için aldım, daha ufak bir yaş bebekmiş meğer Kaola. Altı bezliymiş, pek bizimkini okul konusunda ikna edemedi. "Bezli bebeklerin okulu öyle ama bakalım benim okulum nasıl?" diye hala bir şüphe kalmıştı.
Ay'a Yolculuk - Denizkızlarına, perilere, prenseslere inanan bir kız için hayalgücünü canlandıracak bir kitap. Bir sayfası siyah-beyaz, diğer sayfası renkli. Siyah-beyazları boyama isteği duyduk biz.
Uykusuz Bir Gece - "Ben bebekken de seni böyle uykusuz mu bırakıyordum?" sorusunu sorduran kitap.
Cesur Fırfır - Ben Fırfır'ı ayı zannediyordum ama değilmiş. Çok güzel bir dostluk öyküsü, korkuyu yenmek için mücadele etmeyi aşılıyor. Ben alın derim.
Gofret'le Babası - Renkler,çizimler mükemmel. Öykü yine cesur olmak hakkında.
Nazlı'nın Uyku Saati - İdoş gibi yatağı bilumum oyuncakla dolduran bir kızın sonunda kendine yer kalmayınca tüm oyuncakları yataktan atması üzerine çok sıcak bir kitap.
Yaramaz Fındık - Tüm çocuklarda olan oyalama taktiği "ayıcık/... yemedi, hazırlanamadı, ben hazırım/yedim" i anlatan çok güzel bir kitap.
Zeynep'in Oyuncakları - Neşesi kaçan kızın neşesine kavuşması. Çok güzel.
Veee yeni keşfimiz Pettson ve kedisi Findus
Allah'ım o ne güzel resimler, ne deli bir kedi, ne düzgün bir adam ama köyde hep "çatlak" diye tanınıyor ama kitapları okuduğunuzda aslında ne kadar mantıklı olduğunu anlayacaksınız. Şimdilik 3 kitabı varmış.
Pettson Çadır Kuruyor
Doğum Günü Pastası ve
Küçük Findus Kaybolunca
MUHAKKAK ALIN. Bizim geceleri Vini'den sonra 2. banko kitabımız.

İyi okumalar.

Ağlamıycam işte!

2011-07-01T06:44:00.000-07:00

Hala inanamıyorum! Kızımı kreşe vereceğim. Geçen haftalarda vesikalık resim çektirdik, kendimi tutamayıp ağlayacaktım! Bugünleri de gördük ya, bin şükür!

Kuzum, birtanem bu sene kreşe başlayacaksın.

O çok istediğin "arkadaşların" olacak bol bol. İlk tepkin "En güzel elbisemi giyeyim, tüm takılarımı takayım. Ya öğretmen beni beğenmezse?" oldu ama babanla ve teyzenle seni yazdırmayı düşündüğümüz okula gittiğimizde korkudan içeri giremedin:)

Sonra teyzen seninle okulu turladı, kapıda durdu da içeri bakabildin.

Ancak bu okul hem tam gün hem eve uzak hem de tuzlu olunca ilk günden aklımızda olan evimize yakın, yarım gün olan yere gittik. İlk başta telefonda "yaş" dolayısıyla almayacaklarını söyleyen okul, oraya gidince "alırız" dediler. Şansımıza sınıf kapısı açıktı ve teyzen ve ben seni içeri soktuk. Oyuncaklar, minik masa-sandalyeler, faaliyet köşeleri, hamurlar.. Uzun uzun inceledin, sevdin, korkunu attın.

"Ne zaman başlayacak okulum?" diye sorup duruyorsun.

Vesikalık çektirmeye gittiğimizde kocaman kız gibi fotoğrafçının şöyle yap böyle dur demesine itaat ettin, mızıklanmadın. Hele çıkan pozları görünce babanla yamulduk. Şimdi biri benim karşımda duruyor, baban senden korkusuna (çünkü kimseye resimlerinde verilsin istemiyorsun ama teyzen ve dayın her 2 pozundan da aldı. Halan da herhalde yarınki kızlar günümüzde alır) sadece küçük vesikalıklarını aldı. Bilgisayarının kenarına koymuş, bakıp bakıp sırıtıyormuş.

Ahhh kara kuzum benim, seni o kadar çok seviyoruz ki! En büyük hayalim de seni Cambridge Üniversitesi'nden burslu mezun etmek...

Eminönü sefası

2011-06-26T11:01:00.000-07:00

Cumartesiyi zor bekledik. Derviş ayda 1 cumartesi izin yapınca anneanneyi onunla bırakıp Deida-Ablam-İdil ve ben sabah 08.40 çıktık. Önce trenle Haydarpaşa'ya gittik. Ablamla trende buluştuk. İdil ilk kez trene bindi, bayıldı. Uzunnn yıllar sonra onun sayesinde bizde bindik, trafik derdi yok, sıkışıklık yok, üstelik tıkır tıkır gidiyor, saatli geliyor. Bundan sonra Kadıköy'e tek tercihim tren olacak. 25 dakikada Cevizli-Haydarpaşa!

Ordan vapura bindik, yine uzun aradan sonra İdil'in 3.vapur sefası oldu, tostla kahvaltı ettik.Eminönünde indik. Ticaret Odası sergi açmış, ebru'lar, çini'ler, gümüş'ler, resimler. Hepsi harikaydı. Uzun uzun baktık, sonra Yeni Cami'de kuşlara yem verdik. Burdan İdoş ilk kez tramvaya bindi. Onu da sevdi. Beyazıt'ta indik, Kapalıçarşı'ya girdik. Tüm kuyumcularda ağzımızın suyu aka aka vitrinlere yapıştık. Modelleri inceledik, fikir alışverişi yaptık, hayran hayran hediyeliklere baktık. Mahmutpaşa'dan çıktık, acele gidip öğlen yemeğimizi favorimiz Namlı Şarküteri'den yedik. Biraz dinlendik, çay krizim geçsin diye çay içtim. Tekrar boncukçulara girdik. Kendimi kaybettim ve hatta İdil'de. Bir sürü takı malzemesi aldık. Epey bir Marputçular ve çevresi gezisinden sonra Mısır Çarşı'sı turu ile geri döndük. Saat 18.00'e gelirken eve dönebildik. Kızımla bir kez daha gurur duydum. Hiç huysuzluk yapmadı, bizim gibi takılara bayıldı, yürüyüşe bayıldı, gezmeyi sevdi. Hiç yoruldum demedi, hiç bir oyuncak için tutturmadı.

"Bir daha ne zaman gezmeye gelicez buralara?" dedi.

Trende sızdı, uyudu ama evde yine kudurdu. Bugünümüz ise alışveriş, oyun, bahçe ve takı yapımıyla geçti. Aynı benim gibi sallantılı, büyük, şıngırdayan takıları sevdiğinden benim beğendiğim gibi modeller istedi.

Takılarını gösterirken
Şangırtılı bileziği ve kolyeleri tabii Tinker Bell'li

Artık en iyi gezme arkadaşım kızım! Yaşasın!!

Ya?

2011-06-24T06:33:00.000-07:00

2 sene önce ne demiştim ben? Yeniden m.e.me yaptırmak mı? ASLA?
Oysa deli gönül şimdi fikir değiştirdi..
Geçenlerde ablamla Pendik turundan sonra, orda çektiğimiz çileyi görünce ikimiz birden "ehhh yeter artık!" dedik.
Çünkü tüm abiyeler straplez, tek omuz, derin dekolte vs vs vs gibi 2 göğsü olan kadınlara hitap etmekteydi.
Sıradan bir t-shirt alırken bile yakasına, koltuk altına bakmak ne demek bilir misiniz?
Aynı evde yaşadığım annemden kaç-göç yapmak zorunda kalmak, hiç askılı penye giyememek?
Victoria Secret seyredemem ben.. Zavallı Derviş bilir bunu ve hiçbir yılbaşı cnbce'de o defileyi izlemez. Halbuki bayılır ama..
Eski hiçbir resmime bakmam ben, o insan ben değilimdir çünkü...
Kayınvalideme gitmek ayrı eziyettir bu nedenle. Mayo uygun olmadığı için üstümde hep tunik olur. Herkes sorar, başta kayınvalidem
"Ay bu sıcakta, çıkarsana onu üstünden"
Her seferinde Derviş
"Çok beyaz ya, feci yanıyor, o yüzden tuniksiz çıkartmıyorum ben" diye bahane üretir. Denizden çıktıktan sonra duşta benim çıkmamı bekler, mayomu o asar ki ben aradan kaçabileyim. Kızı o kurutur, odaya annesi girmesin diye azami dikkat eder.
Ya da Gökçeada'da başıma geldiği gibi protez kayar ve göbeğime iner. Ordaki herkes bakar, garipser. Bense tek kolumla protezi tutmaya çalışırım.
Gün içinde muhakkak kayar ve ben Makbule gibi elim orda çekeler düzeltirim. Büyük olduğu için sağlam kalanı hiç bir protez, en büyüğü bile yeterli gelmez, başka takviye yaparım.
İç çamaşır delisi olan ben o çok güzel cicileri giyemediğim için çok üzülüyorum.
Dün gittiğim doktora bu konuyu açtığımda, o da beni cesaretlendirince akşam Derviş'e açıldım.
Yavrum, kızdı bana..
"Sen daha akıllanmadın mı? Kaç defa daha kesilmek istiyorsun? Sana yazık yavrum, ben şikayetçi değilim, bırak kalsın. Masada kalacaksın, korkuyorum. Beni düşünmüyorsan kızını düşün" diyor ama.. Hazır Deida burdayken, kızıma bakacak biri varken artık şunlardan kurtulsam diyorum... Her banyoda İdil bana
"Senin bir m.e..en neden küçüldü?" diye soruyor
Üstüne varmadan
"Hastalandı küçüldü" diyorum
Ne zamana kadar sürecek bu?
Bilmiyorum..
Hem ameliyattan bıktım, hemde en çok tekrar 2 g.öğ.sümün olmanı istiyorum...
Büyük, küçük fark etmez, yeter ki 2 tane olsun. Bakınca ben orda 2 şişlik göreyim. Bir tarafı çukur görmeyeyim..
Bilmiyorum, hiç bilmiyorum..
Ya ters giderse işler? Kızıma ne olur? Offf, offff..

Keyifli haftasonumuz

2011-06-19T12:29:00.000-07:00

Cumartesimiz Lunapark'ın ardından arkadaşları Tuba ve Muhammet Taha'nın gelmesi ile kudurma, beraber yemek yeme ve oyun,oyun,oyun şeklinde geçti. Potuk ise 3 çocuk ile şaşkına döndü, hepsi onu sevdi, yemek verdi, peşinden koştu..

Pazar babalar günü kutlamamız her ne kadar eksik te kalsa, buruk ta geçse, yine de eğlendik.
Hele akşam yemeğinde day'cımlarla MarinTürk'te sefamız mükemmel geçti. Eve zor geldi ve tam 3 dakikada uyudu:))
Hüzünlü babalar günü yazısı yazmayacağım ama babam hep ama hep burnumda tütüyor....

Büyüdü mü desem? Yok yok o daha benim miniğim

2011-06-15T12:49:00.000-07:00

En son 2 muhabbeti beni dumura uğrattı.

İlkinde abimler ve Zerra'sı gelmişti. Bilgisayarda oynamak istedi, bende "Dayınlar birazdan kalkar, sonra da sein uyku saatin geldi, yatarız. Yarın oynarız" deyince,
lafımı yüksek perdeden mızıldanmalar
"Ben evet diyorsam evet olacak"lar takip etti.
Bense "Hayır dedim, hayır" da ısrar edince odasına gitti. Deida'sına
"Annem benim duygularımı incitti" demiş!
Güldüm epey. Daycım'ı
"Kim incitti benim kızımın duygularını? Öldürücem onu" dese de Zerra'cımın
"Annesinin terbiyesine karışma" uyarısına da
"Ben gittikten sonra terbiye etsin" diye kıkır kıkır gülen Daycım:)) Seviyorum ULEN!

İkinci olayda bugün akşam gerçekleşti. Kurbağa Prens ve Tiana filminin Türkçe dvd'sini aldım. Hemen izledi ve Tiana ile Naveen evlendiğinde ne dese beğenirsiniz?

"Ayy evlendilerrr! Çok sevindim! Şimdi kendimi tutamayıp ağlayacağım!"
NEEEEE????

Oysa bugün telefonda
"Duygu ne demek kızım?" diye sordum
Önce duyularla karıştırıp
"Mesela dokundum sana, dokunma duyum" dedi.
"Yok kızım o duyu, ben duygu nedir diye sordum" dediğimde de cıvıtıp
"Duygu? Hımm, bak şimdi, ellerimiz var, parmaklarımız, tırnaklarımız, bacaklarımız hueee" deyince sevindim "Yok be, bildiğinden değil, duymuş ondan söylemiş. Benim kuzum daha küçük bea" demiştim içimden?

Odamızın son hali

2011-06-11T12:27:00.001-07:00

Deida ile yatma faslının bitmesi için didinirken aklıma gelen son konu ranza almak oldu. Önce mobilyacıda gösterdik, sevdi. Day'cın ve Zerra'cımla gidip aldık, heyecanla bekledik. En nihayet ranza geldi. İlk gün süperdi, oynadı, zevkle yattı. 2.gün Deida'nın yanında yattı ama yatak dar olunca sabaha karşı yukarı çıktı. Sonra artık hep kendi yerinde yatıyor.

İşte odasının son hali

İn-çık oyunu da cabası

Geçen haftasonumuz

2011-06-06T12:18:00.000-07:00

Teyzesi ve benimle yaptığı kolyeler ve bileklik
Elli toka takılmazsa olmaz
Deida'nın getirdiği ilk parmak arası ve dolgu topuk terlik

Kolyelere yakından bakış
Alışverişe çıkarken
Kedilerle muhabbet
Şoför Nebahat tiplemesi
Yavrular
Barış Manço gibi yüzükleri..

Deida yine memleketteydi, ablam meleğim yine işbaşındaydı.Tabii fedakar eniştem de.
Ne kadar teşekkür etsem az kalır.
Haftasonu ise sabah 11.00'de çıkıp akşam 17.00'de eve geldik. Ne mi yaptık?
Parka gittik, denizi seyrettik, yavru kedileri sevdik. Simit alıp yedik, Maltepe'ye indik, çarşı pazar gezdik, elbise aldık, boncuk baktık, petshop gezdik ve eve zor geldik. Hala yorgunum ama kızım "of" demedi:) Anasının gezenti kızı! Çok mutluyum Allah'ım.
Pazar günü ise yemek alışverişi ardından musluk almak için K.çtaş'a gittik ve ordan da en nihayet hanımduduya ranza aldık. Akşam daycımlarda yemekteydik, parkta arkadaş bulduk ve haftabaşı oldu bile:(((

Kayıp fotolarımızı bulunca

2011-05-28T11:35:00.000-07:00

Artık işyerinde blogger yasak:(
Evde ise Derviş kızın doğduğunda bir heves aldığımız kamerayı en nihayet bilgisayara attı ve kızımın 700 küsur resmine kavuştuk. İşte en sevdiklerim..

Ama en en en sevdiklerim oğlumla beraber olanlar. Bebekliğinden beri kızımın kılına zarar vermeyen, hiç kıskanmayan, hiç ısırmayan, hep koruyan oğlumla